تبلیغات
کلبه تنهایی من - بی صدا...

کلبه تنهایی من

هر جا چراغی روشنه؛از ترس تنها بودنه...ای ترسِ تنهاییه من، اینجا چراغی روشنه

بی صدا...






 

باورت داشتم از روز نخست،

آمدی تا باشی، و پر از شعر،
پر از همهمه بودی،

اما...

هیچ حرفی نزدی ...



پر از گفتن دلدادگیت ،پراز زمزمۀ عشق به دریاشدنت،
باز حرفی نزدی ...



و فقط خندیدی، خوب من،
بی صدا ...می فهمم ...
از دو چشمت همۀ حرف تو را،
بی کلام اینجا باش...

آخر اینجا بودن،
نیست محتاج صدا...
بودنت با دل من،
بی صدا هم زیباست ..






+ نوشته شده در جمعه 26 تیر 1394 ساعت 02:53 ق.ظ توسط tanha | نظرات()