تبلیغات
کلبه تنهایی من - اشك

کلبه تنهایی من

هر جا چراغی روشنه؛از ترس تنها بودنه...ای ترسِ تنهاییه من، اینجا چراغی روشنه

اشك

اشك;
رد پای اشك برویه گونه هایم مسیر زخمی از خود به جا گذاشت كه راه سعادتم شد.
اشك,
در فرود خود مرا به پرواز می آورد,
و چه نغز نقش بازی میكند این اشك,
گاهی بازیگر خشم و نفرت,
و گاهی بازیگر عشق,
اشك بازیگر قلب است,
اشك زبان دل است و صدای روح.
چه طمع شیرینی بخشیده به زندگی مان این قطره ی شور.

+ نوشته شده در یکشنبه 25 فروردین 1392 ساعت 07:27 ب.ظ توسط tanha | نظرات()